Reklama

100 modlitw za Polskę

Pokażcie ludziom Chrystusa

2018-03-28 10:57

Urszula Buglewicz
Edycja lubelska 13/2018, str. III

Paweł Wysoki
Uczestnicy dnia jedności

W sanktuarium Matki Bożej Latyczowskiej Patronki Nowej Ewangelizacji w archidiecezji lubelskiej odbył się dzień jedności środowisk nowej ewangelizacji. Świątynia przy ul. Bursztynowej wypełniła się 17 marca kapłanami i osobami świeckimi zaangażowanymi w dzieło nowej ewangelizacji. Na zaproszenie ks. Michała Zybały i zespołu ds. nowej ewangelizacji w spotkaniu pod hasłem „Jednego ducha, jednej myśli” uczestniczyło kilkaset osób z Ruchu Światło-Życie, Drogi Neokatechumenalnej, Odnowy w Duchu Świętym, wspólnot Chrystusa Zmartwychwstałego Galilea i Przyjaciele Oblubieńca, Coinoni św. Jana Chrzciciela oraz wspólnot Krwi Chrystusa i Miłości Ukrzyżowanej. Celem spotkania była wspólna modlitwa i rozeznanie, jaka jest wola Boża wobec wspólnot ewangelizacyjnych w naszej diecezji.

Świadectwo jedności

– Kilka lat temu w diecezji powstał projekt „Źródło” (rekolekcje ewangelizacyjne w parafiach i peregrynacja kopii Krzyża Trybunalskiego z relikwiami Drzewa Krzyża); obecnie trwają prace nad projektem „Ruah” (przygotowanie młodzieży do przyjęcia sakramentu bierzmowania). Mamy nadzieję, że również z tego spotkania powstanie coś dobrego, że Duch Święty nada kierunek naszym działaniom ewangelizacyjnym – mówił ks. Michał Zybała. Duszpasterz zapewniał, że wszystkie wspólnoty jak i tworzące je osoby są gotowe do podjęcia nowych działań. – Cały potencjał wspólnot i wszystkie charyzmaty oddajemy w ręce Kościoła, by pokornie służyć – podkreślał.

Spotkanie rozpoczęło się od uwielbienia prowadzonego przez członków wspólnoty Galilea i katechezy wygłoszonej przez ks. Zybałę. Duszpasterz odpowiedzialny za nową ewangelizację w diecezji przywołał postać Karola de Foucauld i papieża Franciszka. Za Ojcem Świętym wzywał do nawrócenia: „Żeby ewangelizować nie wystarczy tylko nawrócenie jednostki, ale potrzebne jest nawrócenie pastoralne: nawrócenie Kościoła, wspólnot, świeckich, księży”. Po katechezie świadectwem udziału w „Źródle” podzieliła się Karolina, która zachęcała innych do udziału w projekcie łączącym ludzi z różnych wspólnot.

Reklama

Centralną częścią dnia jedności była uroczysta Msza św. sprawowana pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika. – W jedno nas zgromadziła miłość Chrystusa, w jedno nas zgromadził Duch Święty, abyśmy dali świadectwo i przykład jedności, abyśmy się stali znakiem i narzędziem jedności dla innych, dla świata – mówił we wprowadzeniu do Liturgii Ksiądz Arcybiskup.

Otwarci na Boga i człowieka

W homilii Metropolita wezwał kapłanów i świeckich do pogłębienia życia chrześcijańskiego przez udział w kapłańskiej misji Chrystusa, który okazał całkowite posłuszeństwo woli Ojca. – Bóg przemienił śmierć Chrystusa w chwałę zmartwychwstania; Ukrzyżowany i Zmartwychwstały stał się sprawcą wiecznego zbawienia dla wszystkich, którzy Go słuchają – mówił Pasterz. Jak wyjaśniał, słowa słuchać i być posłusznym są do siebie podobne; być posłusznym to znaczy słuchać tego, co mówi Bóg, wziąć Jego słowa do serca i uczynić je lampą dla życia. – Bóg mówi do nas na różne sposoby, głosem Chrystusa i Ewangelii, głosem rozbrzmiewającym w Kościele i w naszej codzienności. Prośmy Ducha Świętego, by nauczył nas odróżniać głos Boży od głosów świata, by otwierał nasze serca na wezwania, jakie kieruje do nas Bóg – mówił abp Budzik.

Przed członkami wspólnot ewangelizacyjnych Pasterz postawił zadanie ukazania ludziom Chrystusa. – Pokażcie ludziom Chrystusa przez wasze słowa, przez wasze życie. Mamy być otwarci na potrzeby innych, naszym obowiązkiem jest dzielenie się z innymi dobrami materialnymi w duchu miłosierdzia, ale mamy też dzielić się z innymi dobrami duchowymi, tym co najważniejsze: wiarą w Jezusa Chrystusa, radością bycia Kościołem, nadzieją wiecznego szczęścia i zbawienia, radością płynącą z darów Ducha Świętego i przynoszenia owoców – podkreślał.

***

Jego Ekscelencji Księdzu Biskupowi Ryszardowi Karpińskiemu z okazji imienin życzymy zdrowia, Bożego błogosławieństwa i opieki Matki Najświętszej. Z darem modlitwy - Redakcja i Czytelnicy „Niedzieli”

Tagi:
ewangelizacja

Nowa ewangelizacja - raport KAI

2018-12-05 08:02

Ks. Michał Olszewski / Warszawa/KAI

Nowa ewangelizacja jest procesem przekazywania wiary osobom, środowiskom bądź regionom czy nawet krajom, które ongiś przyjęły chrzest, wyrastają z wiary chrześcijańskiej, ale tę wiarę z różnych przyczyn utraciły. Od czasów papieża Pawła VI uważana jest za jeden z priorytetów pracy współczesnego Kościoła. Mówi o tym także papież Franciszek w swej programowej encyklice „Evangelii gaudium”. Publikujemy fragment raportu przygotowanego z okazji 25 - lecia Katolickiej Agencji Informacyjnej. Raport dotyczy głównych kierunków działalności Kościoła katolickiego w Polsce.

Karina Wiśniowska/karina.wisniowska@gmail.com

Franciszek zwraca uwagę, że żyjemy dziś „nie tyle w epoce zmian, ile znajdujemy się w sytuacji zmiany epoki”. Do tej zmiany musi się odnieść i Kościół – poprzez reformę struktur i sposobu swego działania. A niezbędnym warunkiem umożliwiającym proces nowej ewangelizacji powinno być „duszpasterskie nawrócenie”, do którego Franciszek wzywa całą wspólnotę Kościoła, nie wyłączając żadnego z jej szczebli.

Nowa ewangelizacja była jednym z haseł kluczy pontyfikatu Jana Pawła II, który mówił wprost, że oprócz krajów misyjnych oraz takich, w których struktury kościelne są żywe duszpastersko, istnieją liczne sytuacje, gdy całe kraje lub grupy ochrzczonych utraciły sens żywej wiary. Wzywał więc całą wspólnotę kościelną do zdwojonego wysiłku ewangelizacyjnego, wyjaśniając, że powinna być ona prowadzona „z nową gorliwością, nowymi metodami i z zastosowaniem nowych środków wyrazu” (Veritatis splendor, 106).

O priorytecie nowej ewangelizacji z podobną mocą mówił Benedykt XVI. Podkreślał, że proces nowej ewangelizacji powinien być adresowany zarówno na zewnątrz – do zsekularyzowanego świata, jak i do wewnątrz, jako odpowiedź na głęboki kryzys samej wspólnoty wierzących, widoczny szczególnie w Europie.

Do koordynowania działań Kościoła powszechnego w tej sferze Benedykt XVI powołał w 2010 r. Radę ds. Nowej Ewangelizacji, której prowadzenie powierzył abp. Rino Fisichelli. Analogiczne gremia powstały w poszczególnych krajach. Zespół Konferencji Episkopatu Polski ds. Nowej Ewangelizacji został powołany w 2011 r. Pracuje w 16-osobowym składzie, a jego przewodniczącym jest abp Grzegorz Ryś.

Niektóre z inicjatyw

Ważnym przedsięwzięciem Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji było Międzynarodowe Centrum Ewangelizacji (ICE) w ramach Światowych Dni Młodzieży w Krakowie, które odbywało się po raz pierwszy w historii ŚDM. Wzięło w nim udział 1,5 tys. ewangelizatorów z 30 krajów świata, którzy przez cały tydzień poprzedzający ŚDM trwali na modlitwie, przeżywali rekolekcje i podejmowali posługę ewangelizacyjną na pięciu scenach głównych placów Krakowa. Pełnili oni także funkcję wolontariuszy ŚDM, angażując się szczególnie w zabezpieczenie Festiwalu Młodych. Obowiązki gospodarza pełnił bp Grzegorz Ryś. Gośćmi ICE byli: kard. Stanisław Dziwisz (Kraków), kard. Luis Antonio G. Tagle (Filipiny), abp Rino Fisichella (Rzym), abp José O. Ruiz Arenas (Rzym), bp Edward Dajczak (Koszalin), Michelle Moran (Anglia), Donald Turbitt (USA), Albert Galea (Irlandia), o. Gino Henriques (Singapur), Charles Whitehead (Anglia), Ulf Ekman (Szwecja), Alan Wright (USA).

Ogólnopolska Szkoła Ewangelizatorów (OSE) powstała z inicjatywy Zespołu KEP ds. NE. Jej celem jest pogłębianie wiedzy i doświadczenia ewangelizacyjnego oraz współpraca środowisk ewangelizacyjnych z Polski i środowisk polonijnych. W skład wykładowców i gości wchodzą m.in.: abp Rino Fisichella – przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji (Rzym), bp Grzegorz Ryś (Kraków), bp Edward Dajczak (Koszalin), bp Roman Pindel (Bielsko-Biała), ks. Peter Hocken (Austria), Ulf Ekman (Szwecja), Michelle Moran (Anglia), José H. Prado Flores (Meksyk), Krzysztof Najdowski (Poznań), Sławomir Hinc (Poznań), Krystyna Sobczyk (Kraków), ks. Jan Miczyński (Lublin), o. Remigiusz Recław (Łódź), John Jonathan Paul (Malezja), ks. Stanisław Dyk (Lublin), ks. Michał Dąbrówka (Tarnów), Antoni Tompolski (Kraków), ks. Marcin Susek (Kraków), o. Paweł Drobot (Kraków), o. Michal Zamkovský (Słowacja), ks. Krzysztof Marcjanowicz (Rzym).

Działalność Szkół Nowej Ewangelizacji św. Andrzeja (SESA). Jest to projekt pastoralny mający za cel odpowiedzieć na wezwanie i posłanie Jezusa, by głosić Ewangelię aż po krańce ziemi, formując nowych ewangelizatorów. Dalekosiężnym celem strategicznym jest tworzenie Szkół Nowej Ewangelizacji (SNE) przy każdej katolickiej parafii. Na świecie szkoły SESA powstają od 1980 r. – ich twórcą jest świecki ewangelizator José H. Prado Flores z Meksyku. SNE w Polsce powstają od 1992 r. Obecnie w Polsce są 42 Szkoły Nowej Ewangelizacji zrzeszone w projekcie SESA. Ich aktywność misyjna widoczna jest także w posłudze poza granicami Polski. W minionym roku niektóre z wyżej wymienionych szkół prowadziły działalność ewangelizacyjną w: Dublinie (Irlandia), Rugby, Edynburgu, Birmingham, Hull, Clifton, Manchesterze (Anglia), Berlinie (Niemcy), Wiedniu (Austria), diec. ostrawsko-opawskiej (Czechy), Kopenhadze (Dania), Malchice (Bułgaria), Nowym Jorku (USA).

Ogólnopolskie Porozumienie Dyrektorów Katolickich Kerygmatycznych Szkół Nowej Ewangelizacji zrzesza 32 Szkoły Nowej Ewangelizacji z Polski. Spotkania odbywają się dwa razy do roku. Porozumienie wypracowało w swoim gronie dokument „Charyzmaty w służbie ewangelizacji. Wytyczne wobec służby charyzmatycznej we wspólnotach”, który został wydany wraz z dokumentem Kongregacji Nauki Wiary „List Iuvenescit Ecclesia do Biskupów Kościoła katolickiego na temat relacji między darami hierarchicznymi a charyzmatycznymi dla życia i misji Kościoła”.

Fundacja Porta Fidei powstała z inicjatywy Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Nowej Ewangelizacji i jej celem jest wspieranie działań ewangelizacyjnych prowadzonych przez tenże zespół.

Kongresy Nowej Ewangelizacji. Odbywają się w Polsce co dwa lata. Najbliższy odbędzie się w Gnieźnie w październiku 2019 r. Na kongres składają się zawsze rekolekcje, prelekcje oraz warsztaty. Zaproszenie kierowane jest do wszystkich środowisk, którym leży na sercu ewangelizacja.

Zespół zorganizował też Polonijne Kongresy Nowej Ewangelizacji w Niemczech, Francji, Anglii oraz planuje podobne w USA i Kanadzie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

"Quo vadis" - czyli w świecie symboliki pierwszych chrześcijan


Edycja szczecińsko-kamieńska 41/2001

Agnieszka W. Łaszewicz

Kiedy przed opuszczeniem domu Aulusów Winicjusz usiłował rozmówić się z Ligią, zaintrygowało go to, co dziewczyna nakreśliła trzciną na piasku. Był to znak ryby, którego znaczenia on, wówczas jeszcze poganin, nie umiał odczytać. Nawet Petroniusz, erudyta i baczny obserwator ówczesnego życia, nie potrafił wytłumaczyć siostrzeńcowi znaczenia symbolu, którego wielkiej wagi nawet nie przeczuwał i dlatego całe zajście zbanalizował. Młody wojownik nie zdawał sobie również sprawy z tego, że wpadając w sidła miłości ziemskiej, dostaje się w sieć jeszcze jednego uczucia (zupełnie nowego w zepsutym i chylącym się ku upadkowi Rzymie), niesionego przez nową wiarę - chrześcijańską.

Greckie słowo ichthys oznacza rybę, utożsamianą, zwłaszcza przez pierwszych chrześcijan, z Chrystusem. Skąd takie zestawienie? W Nowym Testamencie Zbawiciel wykreowany został na "rybaka ludzi", często przedstawianego na łodzi lub głoszącego nauki nad brzegiem wody. Sam też niejednokrotnie, zwracając się do swych uczniów, operował wymowną metaforyką: "Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi" ( por. Mt 4,19; Mk 1,17), "Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił" ( do Szymona Piotra, rybaka z zawodu; por. Łk 5, 10). Toteż po Jego śmierci również apostołowie (w Quo vadis Piotr i Paweł z Tarsu) stali się Chrystusowymi rybakami, a neofici - rybami. W popularnej pieśni śpiewamy: "Pan kiedyś stanął nad brzegiem. Szukał ludzi gotowych pójść za Nim, by łowić serca słów Bożych prawdą". I dalej: "Swoją barkę pozostawiam na brzegu, razem z Tobą nowy zacznę dziś łów". Dodać należy, iż jest to jedna z ulubionych pieśni Jana Pawła II, następcy Piotrowego, i jest jak najbardziej adekwatną ilustracją jego misji.

Ryba to również symbol eucharystyczny. Do IX w. był wykorzystywany, podobnie jak chleb i kielich wina, przez ikonografię. Cudownie rozmnożonym chlebem i rybami nakarmił Chrystus zgromadzony na pustyni wielotysięczny tłum, co stało się projekcją Komunii św.

Symbol z szacunkiem przyjęty przez pierwszych chrześcijan stał się ich znakiem rozpoznawczym. Prosty i niewinny, potrzebny był wyznawcom wiary postrzeganej w politeistycznym, zdemoralizowanym i będącym na skraju duchowego upadku Cesarstwie Rzymskim jako znak rozpoznawczy niebezpiecznej "sekty". Ale dla ludzi, którzy go znali, był kluczem do zdobycia ich ufności, dawał poczucie przynależności do wspólnoty. Pretorianin potajemnie wyznający wiarę w Chrystusa, zbliżywszy się do Winicjusza, bezowocnie próbującego dostać się do więzienia, w którym przetrzymywana była Ligia, "pochylił się i w mgnieniu oka nakreślił na kamiennej płycie swym długim galijskim mieczem kształt ryby". Obiecał drobną pomoc, ale miał świadomość, że i on może się wkrótce znaleźć po drugiej stronie murów. "Ten żołnierz chrześcijanin byt dla niego [Winicjusza] jakby nowym świadectwem potęgi Chrystusa".

Symbolem potęgi stał się dla wierzących również krzyż, przez innych postrzegany jako miejsce śmierci haniebnej. Jednak wielu skazanych przez Nerona na zagładę w rzymskim amfiteatrze wręcz marzyło o śmierci na krzyżu, przedkładając ją nad umieranie na arenie w walce ze współwyznawcami lub w paszczach dzikich zwierząt, gdyż ta, choć powolniejsza i wstydliwa, była powtórzeniem śmierci Zbawiciela.

Sam znak krzyża łagodził ból, niwelował strach. Stał się znakiem błogosławieństwa, symbolem zbawienia i atrybutem świętych i męczenników. Szykujący się na śmierć fossor wyjawia Markowi swą ostatnią prośbę: "Chciałbym na niego [Piotra Apostoła] patrzeć w chwili śmierci i widzieć znak krzyża, bo wówczas łatwiej mi będzie umrzeć, więc jeśli wiesz, panie, gdzie on jest, to mi powiedz". Znak odpędzał zło, chronił, wyrażał oddanie się pod Bożą opiekę. Z takim też gestem rzucili się na ziemię zgromadzeni na Ostrianum wierni, których prześladowania rozpoczął Neron po podpaleniu miasta, oskarżając o to niewinnych.

Dzisiaj gest przeżegnania się ma przede wszystkim charakter publicznego wyznania wiary i niejako zastępuje symbol ryby, który funkcjonował w wymiarze niemal konspiracyjnym. Zaś zwyczaj leżenia krzyżem utrwalił się w ceremonii święceń kapłańskich i celebrze Wielkiego Piątku. Warto dodać, że chrześcijanie posługiwali się i posługują ponad czternastoma formami tego znaku.

W spopularyzowanej przez film J. Kawalerowicza powieści naszego noblisty w myślach i na ustach wyznawców pojawia się imię Baranka, czyli Zbawiciela, który został złożony w ofierze przebłagalnej za grzechy ludzkości. Jest to paralela ofiary krwi pierwszych chrześcijan, którzy zadziwili tłumy gapiów pokorą w przyjmowaniu śmierci. Mieli przekonanie, że giną na ołtarzu Rzymu - miasta zła, aby to zło i okrucieństwo zwyciężyć Bożą miłością. Dlatego niemal godzili się na przelanie swej krwi, co rozumieli jako dopełnienie ofiary, powtórzenie przymierza z Bogiem.

Wizji ofiary pierwszych męczenników towarzyszą lwy, które, wygłodniałe, wypuszczono wraz z innymi dzikimi zwierzętami na wyznawców Chrystusa, robiąc sobie z tego krwawe widowisko. Jakiż w tym jednak tkwi paradoks! Lew był w pierwszych wiekach naszej ery wyobrażeniem szatana, ale tradycja biblijna nakazywała w nim widzieć symbol Chrystusa! Cóż, jako znak heraldyczny, kojarzony z pojęciem mocy i zwycięstwa, w przenośny sposób ściśle wiąże się z epoką prześladowań i zamyka w sobie ich sens.

H. Sienkiewicz tak zakończył swą powieść: "I tak minął Nero, jak mija wicher, burza, pożar, wojna lub mór, a bazylika Piotra panuje dotąd z wyżyn watykańskich miastu i światu.

Wedle zaś dawnej bramy Kapeńskiej wznosi się dzisiaj maleńka kapliczka z zatartym nieco napisem: ´Quo vadis, Domine?´" . W tym właśnie miejscu miał rybak - apostoł zadać Panu pytanie o drogę. A Pan skierował go na powrót do Wiecznego Miasta. Tytuł i zakończenie dzieła tworzą klamrę kompozycyjną - swoistą, bo metaforycznie określającą sens ludzkiego bytowania, a właściwie ludzkiej wędrówki, która powinna być nieustannym podążaniem ku Bogu i za Nim.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Częstochowa: Caritas organizuje wigilie dla bezdomnych i biednych

2018-12-18 12:03

Ks. Mariusz Frukacz

Caritas Archidiecezji Częstochowskiej organizuje wigilie dla osób bezdomnych, oraz tych w trudnej sytuacji życiowej. Odbędą się one 21 grudnia w Domu Samotnej Matki przy ul. ks. Stanisława Staszica 5 w Częstochowie, 19 grudnia w „Senior – Wigor”, 24 grudnia w Schronisku dla bezdomnych mężczyzn im. św. Brata Alberta Chmielowskiego przy ul. Krakowskiej 80/2.

Natomiast, pod honorowym patronatem abp Wacława Depo, metropolity częstochowskiego, Caritas Archidiecezji Częstochowskiej organizuje wigilię dla osób bezdomnych, oraz tych w trudnej sytuacji życiowej 23 grudnia o godz. 17.00 w sali przy katedrze pw. Świętej Rodzinie przy ul. Krakowskiej 15/17.

Ponadto wigilie dla osób bezdomnych i ubogich Caritas organizuje również przy współpracy Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Agape, Towarzystwa Pomocy im. Świętego Brata Alberta Koło Częstochowskie czy Fundacji św. Barnaby.

- Chcemy dla naszych biednych i bezdomnych tworzyć atmosferę domu. Każdy człowiek jest dzieckiem Bożym, ma swoją godność i potrzebę ciepła rodzinnego domu - podkreśla ks. Marek Bator, dyrektor Caritas Archidiecezji Częstochowskiej.

Każdego roku na wigiliach organizowanych przez Caritas częstochowską gromadzi się kilkuset biednych i bezdomnych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem